Ewolucja wampiryzmu w literaturze – część druga

źródło

W poprzednim poście poznaliśmy pana Draculę, który spopularyzował wizerunek wyrafinowanego i okrutnego wampira w kulturze. Zgłębiliśmy również twórczość współczesnej pisarki Anne Rice, której wampiry nie straciły nic ze swojego okrucieństwa, zyskały jednak trochę seksapilu. Jednak wizerunek wampira wciąż ewoluuje. W ostatnim czasie pojawiło się wiele książek o wampirach. Nie sposób pisać o nich wszystkich, podobnie dzieje się w przypadku filmów, których również sporo przybyło. Pozwolę sobie więc wspomnieć o trzech seriach, które zapadły mi w pamięć.

źródło

Dobrze znany wszystkim Zmierzch Stephenie Meyer  to seria, o której musiałam wspomnieć. Ta wampirza saga podbiła serca wielu nastolatek na całym świecie. Mimo że spotkała się również z ostrą i liczną krytyką, nadal niektóre z wiernych fanek wzdychają do Edwarda. 


Seria zawiera cztery tomy, których tytuły znają prawie wszyscy:
Zmierzch (2005),
Księżyc w nowiu (2006),

Zaćmienie (2007),
Przed świtem (2008).

Dodatek: 
Drugie życie Bree Tanner (2010).


Książki oczywiście zyskały wielką popularność. Napisano również parodię Zaćmienie, która wcale nie zniechęciła fanów Edwarda i Belli. Jednak wampiry Stephenie Meyer niewiele mają wspólnego z „prawdziwymi” nieumarłymi. Była to seria dla nastolatek, mało brutalna, zawierająca wiele wątków miłosnych i rozterek głównej bohaterki. Z filmami wcale nie było lepiej, po prostu są. Nie wyróżniają się niczym szczególnym, chociaż są bardzo miłe dla oka.

Co cechuje wampiry Meyer?

  • Ich skóra błyszczy w promieniach słońca,
  • nie potrzebują snu,
  • pijąc krew zwierząt, mają oczy złote,
  • pijąc krew ludzką, mają oczy czerwone,
  • po każdym ukąszeniu zostaje blizna w kształcie półksiężyca,
  • żyją one normalnie koło ludzi,
  • prowadzą koczowniczy tryb życia.

źródło
Kolejną serią, o której warto wspomnieć, jest Akademia wampirów Richelle Mead.

Nie jest niestety tak popularna, jak Zmierzch. Moim zdaniem jest o wiele od niej lepsza. Tomy są krótkie, nie ma bezsensownego rozwlekania akcji, a bohaterowie są bardziej wyraziści.

W skład serii wchodzą następujące tomy:

Akademia wampirów (2007; 2010 w Polsce),
W szponach mrozu (2008; 2010),
Pocałunek cienia (2008; 2010),
Przysięga krwi (2009; 2011),
W mocy ducha (2010; 2011),
Ostatnie poświęcenie (2010; 2012).

Co cechuje wampiry Mead?
  • Wampiry (moroje) piją krew ludzi za ich zgodą, funkcjonują za dnia, ale słońce je osłabia; władają żywiołami, wyglądają normalnie,
  • dampiry to ochroniarze moroi, nie żywią się krwią, posiadają nadludzką siłę,
  • strzyga to wampir w prawdziwym tego słowa znaczeniu,
  • moroje i dampiry uczęszczają do specjalnej szkoły,
  • trzymają swoje istnienie w tajemnicy przed ludźmi (z wyjątkiem dawców).
źródło
Trzecia seria, o której warto wspomnieć, to Wampiry z Morganville Rachel Caine. Seria porzuca ideał wampira i świata, w którym dotychczas żył. W tym świecie wampiry są władcami, rasą lepszą, natomiast ludzie są poddanymi, skazanymi na ich łaskę. 
Seria zawiera:
Przeklęty dom (2006; 2009 w Polsce)
Bal umarłych dziewczyn (2007; 2009)
Nocna aleja (2007; 2009)
Maskarada szaleńców (2008; 2009)
Pan ciemności (2009; 2010)
Godzina łowów (2009; 2010)
Rozwiane cienie (2009; 2010)
Pocałunek śmierci (2010; 2010)
Miasto widmo (2010; 2011)
Pojedynek (2011; 2011)
Ostatni oddech (2011)
Black Dawn (2012)

Co cechuje wampiry Caine?
  • Większość z nich jest ponadprzeciętnie inteligentna,
  • traktują ludzi jak poddanych,
  • nie śpią,
  • uważają na słońce,
  • piją krew z banku krwi,
  • decydują o tym, kto może opuścić miasto,
  • przyjmują nowych obywateli,
  • zatajają przed ludźmi wszystkie znaczące fakty.

Wizerunek wampira w literaturze wciąż ewoluuje. Być może za jakiś czas dodam kolejną serię, która w jakiś szczególny sposób wyróżni się na tle pozostałych.


Wampirów wokół nas wciąż przybywa. Spotkamy je w książkach, filmach, serialach i grach komputerowych. Nie można przed nimi uciec. Jednak każdy z nas może znaleźć taką pozycję, która go zainteresuje. Im dalej wstecz, tym wampir mniej przypomina nas, ludzi, jest bardziej krwiożerczy i mniej romantyczny. Który wizerunek wampira wolicie? Krwiożerczą bestię czy potulnego baranka? To wasz własny wybór.

Leave a comment



Olga Majerska

5 lat ago

Cóż, widać wyraźnie, że motyw wampira w literaturze i szeroko pojętej kulturze nie idzie w dobrym kierunku. Od zakorzenionych we wierzeniach fascynujących acz brutalnych wąpierzy, przez zastanawiających się nad własną egzystencją, inteligentnych dandysów, po nastoletnich, świecących przedstawicieli gatunku. W ewolucji zabrakło mi trochę "Carmilli", "Nekroskopu" i… 'Wiedźmina" – nie znam bardziej uroczego wampira od Regisa 🙂

Dorota Niska

5 lat ago

Od "Nosferatu" do "Zmierzchu". Wampir przestał starszyć, a stał się błyszczącym superciachem. Warto również wymienić tutaj wampiry z serri "Bractwo Czarnego Sztyletu". To dopiero są okazy 😀

Subskrybuj przez e-mail!

Wprowadź swój adres e-mail, aby zaprenumerować artykuły naszej redakcji i otrzymywać powiadomienia o nowych wpisach przez e-mail.

Czytaj pierwszy!

Czytam i recenzuję na CzytamPierwszy.pl

Rekomendacje czytelników

© 2017 Redakcja Essentia