O życiu Cypriana Kamila Norwida

źródło
Do kraju tego, gdzie kruszynę chleba
Podnoszą z ziemi przez uszanowanie
Dla darów Nieba…

Tęskno mi, Panie…

Cyprian Kamil Norwid, Wybór poezji


Czy ten ptak kala gniazdo, co je kala,
Czy ten, co mówić o tym nie pozwala?

Cyprian Kamil Norwid, Wybór poezji

I tak ja widzę przyszłą w Polsce sztukę,
Jako chorągiew na prac ludzkich wieży,
Nie jak zabawkę ani jak naukę,
Lecz jak najwyższe z rzemiosł apostoła
I jak najniższą modlitwę anioła.

Cyprian Kamil Norwid, Promethidion


Jękły głuche kamienie. Ideał sięgnął bruku.
Cyprian Kamil Norwid, Wybór poezji

Cyprian Kamil Norwid urodził się 24 września 1821 roku w Laskowie-Głuchach. Ojcem poety był Jan Norwid, a matką Ludwika, trzecia żona Jana. Jednak Cyprian we wczesnym wieku został osierocony. Od 1825 roku zamieszkiwał u prababki Hilarii. 

W roku wybuchu powstania listopadowego przeprowadził się z rodzicami do Warszawy, by wraz z bratem uczęszczać do pobliskiego gimnazjum, z którego przeniósł się, nie ukończywszy piątej klasy. Następnie wstąpił do szkoły artystycznej, by w latach 1840-1842 pobierać nauki rysunku u malarza Jana Klemensa Minasowicza. Jednak jako pisarz zadebiutował w okresie warszawskim anonimowym lirykiem Mój ostatni sonet. 


W 1842 roku Norwid wyjechał za granicę, by pogłębiać wiedzę malarską. Udał się do Wenecji i Florencji, gdzie zadurzył się w damie Marii Trembickiej. Kobieta bardzo szybko zdobyła serce poety, więc wraz z nim udała się w podróż po Włoszech. Następnie odwiedził Pompeje, Rzym, Berlin i inne wspaniałe miejsca. W 1849 roku Cyprian wybrał się do Paryża, gdzie poznał Juliusza Słowackiego oraz Fryderyka Chopina, a spotkanie to opisał w Czarnych kwiatach. W 1852 roku wyruszył na podbój Stanów Zjednoczonych, gdzie rezydował jedynie dwa lata.

Po tym okresie wrócił do Paryża, gdzie utrzymywał się z malunków. W 1860 roku wydał swój pierwszy tom poezji, który cieszył się wielkim powodzeniem. Pięć lat później planował wydanie kolejnego tomu Vade-mecum, lecz jego plany mijały się z powodzeniem. 
W ostatnich latach życia Norwid stał się głuchy, przy czym zachorował na gruźlicę. Jednak mimo wszystko nadal angażował się w sprawy polityczne oraz nawiązał współpracę z francuskim towarzystwem naukowym. W 1876 roku udał się do Ivry-sur-Seine, gdzie mieszkał aż do śmierci. Cyprian zmarł 23 maja 1883 roku. 

Leave a comment



Czarny Kruk

5 lat ago

Teraz przerabiam t poezje tego autora. Przyznam, że jego wiersze są bardzo trudne, jednakże nad wyraz interesujące.

Zapraszam:
kruczegniazdo94.blogspot.com

Subskrybuj przez e-mail!

Wprowadź swój adres e-mail, aby zaprenumerować artykuły naszej redakcji i otrzymywać powiadomienia o nowych wpisach przez e-mail.

Czytaj pierwszy!

Czytam i recenzuję na CzytamPierwszy.pl

Rekomendacje czytelników

© 2017 Redakcja Essentia