Perełki filmowe

Perełki

Niedawno temu zakończył się festiwal w Wenecji. Zanim pokazywane na Lido filmy trafią do dystrybucji kinowej (jeśli w ogóle, zwycięski obraz trwa bowiem niecałe cztery godziny), można sięgnąć po dostępne już propozycje z innych prestiżowych imprez. Do kin weszły m.in. pokazywana na festiwalu w Berlinie Komuna i film otwarcia w Cannes, czyli Śmietanka towarzyska.

 

Dramat

 

 

Tytuł: Komuna

Reżyseria: Thomas Vinterberg
Obsada: Trine Dyrholm, Ulrich Thomsen, Helene Reingaard Neumann
Data premiery: 19 sierpnia 2016 r.

 

 

 

Anna ma dość mieszczańskiego życia. Przekonuje męża do przeprowadzania niecodziennego eksperymentu – założenia hipisowskiej komuny w wielkiej willi, jaką dostali niespodziewanie w spadku. Mieszkańcy posiadłości żyją we wspólnocie, razem zasypiając, budząc się, powierzając sobie tajemnice. Taki sposób na życie zostaje wystawiony na próbę, kiedy Erik, mąż Anny, zwierza jej się ze swoich zamiarów przyłączenia do komuny młodej dziewczyny.

Thomas Vinterberg po nakręceniu bardziej komercyjnego, ale średnio udanego Z dala od zgiełku powrócił do rodzinnej Danii, w której filmy wychodzą mu najlepiej. Po raz kolejny udowodnił, że potrafi kreślić świetne portrety zarówno jednostek, jak i całych społeczności. Komuna zachwyca autentyzmem i wyważeniem w pokazywaniu skrajnych ludzkich emocji. Akcja osadzona jest w połowie lat 70., więc siłą rzeczy porusza wątki obyczajowej rewolucji, ale nie zatrzymuje się tylko na nich. To uniwersalna opowieść poruszająca m.in. temat zdrady, relacji panujących w grupie, a przede wszystkim samotności. Skrupulatnie napisany scenariusz doskonale wygrany został przez aktorów. Trine Dyrholm jest znakomicie nieefektowna w głównej roli Anny. Subtelnymi środkami tworzy pełny portret psychologiczny kobiety wystawionej na najtrudniejszą próbę w życiu. Bohaterowie są różnorodni, niekiedy ekscentrycznymi, ale zawsze naturalnie zagrani. Wraz z doskonale dobraną, pozbawioną przebojów ścieżką dźwiękową, tworzą niezwykły klimat filmu.

 

Komedia/komediodramat

 

 

 

Tytuł: Śmietanka towarzyska

Reżyseria: Woody Allen
Obsada: Jesse Eisenberg, Kristen Stewart, Steve Carell
Data premiery: 12 sierpnia 2016 r.

 

 

Bobby to wrażliwy romantyk marzący o wielkiej, hollywoodzkiej karierze. Wyrusza więc do Los Angeles, gdzie rozpoczyna pracę u swojego wujka Phila Sterna – agenta najsłynniejszych aktorów. W Mieście Aniołów poznaje także sekretarkę Vonnie. Chłopak natychmiast zakochuje się w dziewczynie, nie będąc świadom, jak bardzo ta znajomość namiesza w jego życiu.

Z poziomem najnowszych filmów Woody’ego Allena bywa różnie. Nowojorczyk kręci często, czasami więc trafiając kulą w płot. Na szczęście Śmietanka towarzyska to najlepszy film Allena od czasów Blue Jasmine.

Reżyser nie wychyla się poza swoją bezpieczną formułę. Pełno tu więc allenizmów – wątków i sposobów narracji typowych dla twórczości Allena, m.in. narracji zza kadru czy charakterystycznych bohaterów. Wszystko to jednak nie nuży, ale działa na korzyść filmu. Aktorzy wnoszą dużo życia w odgrywane postacie. Jesse Eisenberg odnajduje się w roli allenowskiego bohatera, urocza Kristen Stewart przekonuje niedowiarków, którzy wciąż widzą w niej Bellę ze Zmierzchu, że drzemią w niej pokłady talentu, a Corey Stoll i Blake Lively błyszczą na drugim planie. Allen nie poucza swoich bohaterów i nie prawi kazań. Z filmu przebija zrozumienie przez starego człowieka ludzkich pragnień i marzeń. Śmietanka towarzyska rozważa w końcu kwestie uczuć i podejmowanych wyborów. Robi to w sposób niezwykle subtelny, bez popadania w banał i stawiania łatwych odpowiedzi. Film dopieszczony został także w warstwie formalnej. Za zdjęcia odpowiadał mistrz kamery Vittorio Storaro. Jego zestaw wizualnych sztuczek nie tylko nie wydaje się zbędny, ale też doskonale dopełnia historię. W szczególności zachwyca w spokojnym, pięknym finale filmu.

 

Film akcji/przygodowy

 

 


Tytuł
: Mój przyjaciel smok

Reżyseria: David Lowery
Obsada: Oakes Fegley, Bryce Dallas Howard, Robert Redford
Data premiery: 12 sierpnia 2016 r.

 

 

 

Pan Meacham od lat bawi dzieci historiami o smoku zamieszkującym lasy zachodniego wybrzeża Ameryki. Jego córka Grace traktuje je jako zwykłe bajki, dopóki nie poznaje 10-letniego Pete’a… Chłopiec twierdzi, że żyje w lesie sam, mając za towarzysza jedynie wielkiego smoka Elliotta. Z tego co mówi, wynika, że jego niezwykły kompan przypomina smoka z opowieści Meachama. Kobieta próbuje dowiedzieć się prawdy o pochodzeniu chłopca.

Mój przyjaciel smok to remake nieznanego w Polsce Pete’s Dragon z 1977 r. Te korzenie filmu są dobrze widoczne. Obraz Davida Lowery’ego jest staroświecki w dobrym tego słowa znaczeniu – bliżej mu do klasycznego kina przygodowego z lat 70. i 80. niż do współczesnych rozbuchanych opowieści. Tytułowy smok zachwyci nie tylko fanów tych fantastycznych istot. Jest wielki, zielony, włochaty i potrafi stawać się niewidzialnym. Czego chcieć więcej? Jeśli zastanawiacie się, na co wybrać się z dziećmi do kina pod koniec lata, Mój przyjaciel smok stanowi doskonały wybór. To sympatyczne, wzruszające kino przygodowe dla młodszych, pełne disneyowskiej magii i baśniowego uroku. Szkoda tylko, że film wszedł do polskich kin wyłącznie w wersji z dubbingiem, ale na szczęście nie należy on do najgorszych.

 

Leave a comment



Subskrybuj przez e-mail!

Wprowadź swój adres e-mail, aby zaprenumerować artykuły naszej redakcji i otrzymywać powiadomienia o nowych wpisach przez e-mail.

Dołącz do 11 pozostałych subskrybentów

Jesteśmy na:

ekulturalni.pl
lubimyczytac.pl

Rekomendacje czytelników

© 2017 Redakcja Essentia