Z miłości do sztuki

0
105
Londyn, lato 1967 roku. 26-letnia Odelle Bastien, czarnoskóra imigrantka z Tryninadu, zostaje zatrudniona w renomowanej galerii sztuki w Londynie. Wkrótce trafia tam tajemniczy obraz, którego historia nie jest do końca znana. Prawdopodobnie jest to zaginione dzieło hiszpańskiego artysty z lat 30…
Andaluzja, rok 1936. Wpływowy marszand z Wiednia, Harold Schloss, przeprowadza się z córką i żoną na hiszpańską prowincję. Tam zatrudnia Izaaka i Teresę – rodzeństwo, które ma pracować jako służba w jego rezydencji. Chłopak, z zamiłowania malarz, dostaje zlecenie namalowania wspólnego portretu matki i córki, który ma być prezentem niespodzianką dla Harolda…
 
Tytuł: Muza
Autor: Jessie Burton
Wydawnictwo: Literackie
 
Jessie Burton jakiś czas temu szturmem wdarła się na światowy rynek wydawniczy. Jej debiut, Miniaturzystka, został przetłumaczony na 36 języków i sprzedany w milionach egzemplarzy. Zebrał same pozytywne recenzje oraz zdobył ogromne uznanie wśród czytelników na całym świecie. Słowem – prawdziwy bestseller. Po dwóch latach przerwy brytyjska pisarka powraca z kolejną powieścią, Muzą. Druga książka jest testem dla pisarza, sprawdzeniem, czy bestsellerowy debiut nie był jedynie kwestią szczęścia. Po lekturze chyba wszyscy są zgodni: Jessie Burton zdała ten sprawdzian celująco.
 
Siłą napędową tej powieści są jej główne bohaterki. Odelle, Oliwia i Teresa to trzy dziewczyny, które mają marzenia, cele i aspiracje. Dzieli je właściwie wszystko, jednak każda z nich kocha, cierpi i jest zmuszona walczyć o swoje szczęście. Los sprawia, że muszą się zmierzyć z wieloma trudnościami, ale – wbrew otoczeniu, tradycji i ówczesnym realiom – decydują się powiedzieć głośne „nie” i zawalczyć o siebie. To silne, niezależne kobiety, które wiedzą, czego chcą i do czego dążą. Jessie Burton wykreowała bohaterki z krwi i kości, w które się wierzy, którym się kibicuje i które się wspiera.
 
Istotną rolę w Muzie odgrywa sztuka. Tajemniczy obraz i galeria sztuki niejednokrotnie stają się powodem do rozważań o istocie malarstwa i roli artysty we współczesnym świecie. Prezentowane są tu różne postawy oraz spojrzenia na malarstwo czy literaturę, które w połączeniu dają bogaty i bardzo zróżnicowany obraz szeroko pojętej kultury. Jessie Burton daje nam możliwość refleksji i dzielenia się spostrzeżeniami na jej temat, dodatkowo wplatając wielość alegorii, odniesień czy aluzji do kultowych twórców i ludzi kultury.
 
Warto zwrócić uwagę na styl, w jakim Muza została utrzymana. Przepiękny, miejscami wręcz poetycki język Jessie Burton sprawia, że przez książkę się wręcz płynie. Autorka nie tylko pisze o sztuce, ona sama tworzy małe dzieło sztuki. Niezwykle barwnie opisuje zarówno wszystkie wydarzenia, jak i uczucia oraz myśli bohaterów. Z niezwykłym smakiem i wyczuciem opowiada o emocjach, kreśląc piękne i bogate relacje bohaterów. Miłość i przyjaźń, które stanowią ważny element tej historii, dzięki wspaniałemu językowi przepięknie wybrzmiewają na kartach książki. Nawet pomimo pewnej naiwności i odrobiny podkoloryzowania historia do końca pozostaje szczera i poruszająca.
 
Muza to piękna opowieść o sztuce, poświęceniu oraz sile miłości. Ciekawym zabiegiem jest wykorzystanie dwóch płaszczyzn czasowych, które zgrabnie się przeplatają. Autorka pisze niezwykle lekko i pięknie zarazem, co sprawia, że przez książkę mknie się błyskawicznie. Z pewnością można tu wyczuć nutę naiwności, jednak w ogólnym odbiorze zupełnie ona nie przeszkadza. Nie jest to też powieść, którą będzie się pamiętać do końca życia, jednak myślę, że warto dać się oczarować i zahipnotyzować przepięknej Muzie. Z pewnością nie pożałujecie jej lektury.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ