Perełki

Powieść obyczajowa




Tytuł: Losing Hope
Autor: Colleen Hoover
Wydawnictwo: Otwarte
Data premiery: 4 lutego 2015 r.

Dean Holder długo zmagał się z poczuciem winy, iż kiedyś pozwolił odejść małej dziewczynce. Od tego czasu nieustannie jej szukał, ale nie miał pojęcia, że kiedy ją ponownie spotka, będzie odczuwał jeszcze większe wyrzuty sumienia. Losing hope to opowieść o trzech młodych ludziach naznaczonych trudnymi doświadczeniami. Każde z nich wybrało inny sposób, by sobie z nimi poradzić – nie każde z nich wybrało życie.
Losing hope to druga część cyklu Hopeless, którego pierwszy tom był recenzowany także i u nas. Opowiada on o tym samych wydarzeniach, ale tym razem z perspektywy Deana. Tym, którzy zastanawiają się, czy taki zabieg ma sens, uspokajam – książka ta nie jest powtórką z rozrywki, to zupełnie nowe spojrzenie na znaną historię. Ci, którzy czytali Hopeless, wiedzą, że mogą szykować się na zastrzyk nowych skrajnych emocji. Tym razem nacisk położony został bardziej na relacje Holdera i jego siostry oraz na próbę radzenia sobie z utratą ukochanych osób.
Powieść sensacyjna






Tytuł: Bez litości
Autor: James Scott
Wydawnictwo: W.A.B.
Data premiery: 18 lutego 2015 r. 

Stany Zjednoczone, koniec XIX wieku. Wstrząsająca historia rozgrywająca się na prowincji. Gdy trzech mężczyzn dociera do opuszczonego domu w głębi lasu, z całej rodziny tylko Elspeth, położna z małego miasteczka, i jej syn Caleb cudem unikają śmierci. Podążają tropem morderców, by za odkryć, kto i dlaczego dokonał straszliwej zbrodni…

Bez litości niewątpliwie jest smaczkiem tego sezonu. Powieść, która cieszy się popularnością wśród zagorzałych fanów kryminałów i thrillerów mrożących krew w żyłach. Choć historia przedstawiona na kartach książki nie jest zbyt ambitna, ale nieco schematyczna, trzeba przyznać, że trzyma w napięciu, a wartkiej akcji w niej nie brakuje. Jest to psychologiczny dramat traktujący o bezgranicznej miłości matki i syna, a przede wszystkim przetrwaniu i sile, która stanowi podstawę dalszej egzystencji w skażonych brutalnością, mrocznych i tajemniczych czasach. 

Powieść fantastyczna


Tytuł: Pandemia
Autor: Jana Wagner
Wydawnictwo: Zysk i S-ka
Data premiery: 2 lutego 2015 r.

Pandemia grypy doprowadziła do chaosu na świecie: masowych śmierci, odcięcia od dostaw gazu, wody i energii. Mieszkająca w zrujnowanej Moskwie Anna zdaje sobie sprawę, że aby przetrwać, musi przejąć inicjatywę. Razem z przyjaciółmi i rodziną wyrusza na wyspę jeziora Wong w Karelii przy granicy z Finlandią, aby tam rozpocząć nowe życie z daleka od głównych ośrodków choroby. Grupa wyrusza w niebezpieczną podróż przez opanowany wirusem świat.
Rosyjska powieść postapokaliptyczna to ciekawe połączenie, które warto sprawdzić. Janie Wagner już w swojej debiutanckiej już udaje się stworzyć wiarygodne postacie międzyludzkie. Stawia na realizm i dzięki temu bardzo dobrze ukazuje świat w obliczu śmiertelnej zagłady, panujący chaos i paranoję. Pierwszoosobowa narracja pozwala wniknąć w uczucia głównej bohaterki, razem z nią przeżywać niebezpieczne przygody. Umiejętnie przedstawionym relacjom międzyludzkim towarzyszy ciekawy klimat i niezły styl autorki.

By zdrowo jeść

Fani powieści młodzieżowych, którzy szukają nowych ciekawych cykli, koniecznie muszą zajrzeć do wydawnictwa Feeria. W lutym rozpoczynają oni publikację dwóch serii: Zatraceni (z pierwszą częścią Utrata) oraz Archiwum CHRONOSA (z pierwszym tomem Podróże w czasie). Ponadto w lutym wyjdzie także kontynuacja thrillera Chłopak nikt.
Dorośli mogą natomiast zerknąć na powieść obyczajową Dlatego mnie kochasz lub książkę kulinarną Jedz pysznie bez pszenicy.

źródło

Tytuł: Dlatego mnie kochasz
Autor: Magdalena Kołosowska
Gatunek: powieść obyczajowa
Liczba stron: 432
Data premiery: 4 lutego 2015 r.
Agata
poznała Marcina w liceum. Szybko się w sobie zakochali, a jeszcze szybciej
pobrali. Ten idealny z pozoru, przystojny i dobrze zarabiający mężczyzna okazał się tyranem stosującym przemoc domową. Dodatkowo kobieta zdała sobie
sprawę, że bez wyższego wykształcenia i z dwójką dzieci jest całkowicie zależna od swego męża. Sytuacja komplikuje się, kiedy Agata podczas budowy
domu poznaje nowego sąsiada. Czy czeka ją szczęśliwe zakończenie?
Magdalenie
Kołosowskiej udało się wiarygodnie sportretować trudny temat przemocy domowej.
Prawdziwie, choć bez brutalności ukazała, jak bardzo destrukcyjna może być
zależność pomiędzy dręczoną kobietą a jej oprawcą. Wydawnictwo w promocji tej
książki zwracało szczególną uwagę na brak jednoznacznych ocen i czarno-białych
postaci. Jest w tym racja – autorce udaje się przedstawić zarówno dobre, jak i
złe strony charakteru każdego z bohaterów. Kołosowska nie osądza, ale rzetelnie
przedstawia swoje celne obserwacje.
źródło
Tytuł: Jedz pysznie bez pszenicy

Autor: Magdalena Makarowska
Gatunek: książka kulinarna
Liczba stron: 376
Data premiery: 4 lutego 2015 r.
Wiele osób zmaga
się z problemami z trawieniem pszenicy oraz różnymi chorobami związanymi ze
spożywaniem żywności, jak nietolerancją pokarmową czy alergią na któryś ze
składników. Najlepszym wyjściem wydaje się dieta eliminacyjna, jednak trudno
szykować posiłki, kiedy z pożywienia trzeba usunąć gluten, składnik niemal
wszystkiego, od wędlin po czekoladę. Dobrze więc, że powstał ten poradnik.
Magdalena Makarowska, doświadczona dietetyczka, prezentuje nie tylko przepisy
na dania bezglutenowe, ale także pomagające w odchudzaniu. Miłym bonusem jest
szczegółowa lista dodatków do jedzenia, tych szkodliwych i tych zdrowych dla
naszego organizmu.
źródło
Tytuł: Utrata
Autor: Rachel Van Dyken
Gatunek: romans
Liczba stron: 304
Data premiery: 4 lutego 2015 r.
Kiersten od
dwóch lat ścigają wspomnienia okropnych wydarzeń, przez które nie potrafi
normalnie żyć. Unika zobowiązań, coraz bardziej pogrążając się w jedyne znane
jej uczucie – smutek. Gdy spotyka Westona, wydaje się, że wreszcie ma szansę
wyjść z ciemności na światło. Choć chłopak myśli, że potrafi ją ocalić, to dając
jej wszystko, jednocześnie wszystko niszczy. Weston próbował ją ostrzec, ale
jak można się przygotować na coś takiego?
Utrata to pozycja, która spodoba się
przede wszystkim fankom Young Adult. Zgodnie z opisem, mamy tu i nastolatkę
naznaczoną tragiczną przeszłością, i zakochanego w niej zabójczo przystojnego
chłopaka. Autorka stawia na maksimum wzruszeń i chwytających za serce
fragmentów, co nawet udaje jej się dość dobrze przedstawić. Mimo wylanych łez książkę dzięki prostemu językowi czyta się łatwo i przyjemnie. Utrata to powieść nie do analizowania, ale do przeżywania skrajnych emocji razem z bohaterami.
źródło
Tytuł: Podróże w czasie
Autor: Rysa Walker
Gatunek: powieść science fiction
Liczba stron: 424
Data premiery: 18 lutego 2015 r.

PATRONAT MEDIALNY!
Kiedy babcia
nastoletniej Kate daje jej dziwny medalion i mówi jej coś o podróżach w czasie,
dziewczyna sądzi, że staruszka coś sobie ubzdurała. Ale gdy zabójstwo z
przeszłości sprawia, że życie Kate chwieje się w posadach, opowieść babci nagle
staje się zaskakującą prawdą, a medalion jako jedyny chroni ją przed
nieistnieniem. Dziewczyna dowiaduje się, że morderstwo z 1893 r. to tylko
fragment czegoś znacznie bardziej przerażającego…
Podróże w czasie nie należą do czołówki
najlepszych powieści młodzieżowych roku, ale to całkiem dobra, zgrabna opowieść
dla fanów połączenia science fiction. Główna bohaterka nie jest superbohaterką, popełnia błędy, co
można uznać zarówno za plus, jak i minus. Niezwykła przygoda i świat, w którym znalazła się główna bohaterka, rekompensuje minusy i sprawia czytelnikowi wielką frajdę. Więcej unikalności wkłada autorka w wymyślanie fabuły,
dlatego też Podróże w czasie są przyjemną lekturą.
źródło
Tytuł: Chłopak nikt 2. Misja to ja
Autor: Allen Zadoff
Gatunek: thriller
Liczba stron: 448
Data premiery: 19 lutego 2015 r.

Był mordercą
idealnym. Chłopcem nikt – bez imienia, bez przeszłości, bez sumienia. A
przynajmniej stan ten trwał do momentu, kiedy zaczął zadawać pytania i podważać
rozkazy. Gdy zakochał się w swoim celu. Teraz czeka go sprawdzian: jedyna
okazja na udowodnienie, że wciąż jest lojalny. Choć nie uwolnił się jeszcze od
wspomnień poprzedniej misji, otrzymuje następną. Jego zadaniem jest zabicie
właściciela obozu wojskowego dla młodzieży.
Fani intryg i
nieustającej nawet na moment akcji trafili właśnie na książkę dla siebie.
Kontynuacja Chłopca nikt to dobra
pozycja pełna nieoczekiwanych zwrotów akcji i prawdziwych emocji. W drugiej
części autor zaciekawia czytelnika nowymi postaciami i zagadkami, zgodnie z
zasadą: więcej, szybciej, mocniej. Przy tym bohaterowie nie są płascy, można
kwestionować ich moralne postępowanie i nie zgadzać się z ich wyborami. 

Romansidło?

źródło
Książka Gwiazd naszych wina Johna Greena zdobyła serca kobiet w każdym wieku, stając się międzynarodowym bestsellerem. Przeniesienie tej historii na grunt filmowy było tylko kwestią (krótkiego) czasu.

Jeśli jednak nie chcecie się przekonać, jak twórcy poradzili sobie z tym wyzwaniem, możecie obejrzeć inne propozycje filmowe: film science fiction Na skraju jutra, nominowane do Oscara w kategorii obrazu nieanglojęzycznego Mandarynki, komediodramat Wilgotne miejsca i najnowszy film z Johnem Cusackiem Drive Hard.

Gwiazd naszych wina
źródło
Związek Hazel i
Gusa rozpoczął się niecodziennie – od spotkania grupy wsparcia dla chorych na
raka. Dziewczyna ma 17 lat i nadopiekuńczych rodziców, których bardzo kocha. Z
Gusem łączą ją nie tylko wspólne trudne doświadczenia, ale także pasja do
książek. Hazel marzy, aby poznać autora swojej ulubionej powieści, Petera van
Houtena. Gusowi udaje się dotrzeć do pisarza i zdobyć zaproszenie na spotkanie
w Amsterdamie. Zabiera ze sobą Hazel…
Choć Gwiazd naszych wina to nie blockbuster,
popularności i wyników w box office mogą mu pozazdrościć niejedne
wysokobudżetowe widowiska. Co tak uwiodło ludzi na całym świecie, wykupujących
książki, bilety do kina i zapasy chusteczek? Przede wszystkim bohaterzy filmu
są wyidealizowani, nieskazitelnie czyści i szlachetni. Miłość, jaka między nimi
wybucha,  nie ma prawa zostać przerwana
przez żadną siłę. Wyrok, jaki zapada na tych stojących na progu dorosłości ludzi,
budzi odruchowe współczucie. Miłość i umieranie przedstawiono tu jednak w zbyt
hollywoodzkich, pretensjonalnych barwach.
Gwiazd naszych wina nie jest jednak
filmem złym – broni się przede wszystkim świetną rolą Shailene Woodley, która
udowadnia, że jest jedną z najlepszych współczesnych młodych aktorek i może
już wkrótce stać się następną Jennifer Lawrence. Dodaje swojej bohaterce sporo
autentyzmu i ciepłego uroku. Jej filmowy partner, Ansel Elgort, wypada nieźle,
ale nie dotrzymuje kroku koleżance z planu.
Na skraju jutra
źródło
Niedaleka przyszłość.
Rasa obcych zaatakowała Ziemię, pozostawiając za sobą zniszczenia i miliony
ludzkich ofiar. Podpułkownik Bill Cage zostaje bezceremonialnie zdegradowany i
rzucony – bez odpowiedniego wyposażenia i treningu – w sam środek misji
samobójczej. Cage ginie podczas swojej pierwszej misji, ale niespodziewanie
budzi się cały następnego ranka. Okazuje się, że znalazł się w pętli czasowej i
musi przeżywać tą samą walkę bez końca.
Pomysł z
wykorzystaniem pętli czasowej jako fundamentu filmu jest z chęcią odgrywany
przez twórców kina. Chociaż niezwykle interesujący, nastręcza sporo problemów
scenarzyście, który musi tak dopieścić scenariusz, aby nie znalazła się w nim
żadna nielogiczność. Autorom Na skraju
jutra należą się brawa, bowiem udało
im się skonstruować precyzyjny scenariusz dodatkowo przepełniony świetnymi
scenami akcji i bardzo dobrym aktorstwem. CGI ograniczono tylko do niezbędnego
minimum, stawiając wyżej praktyczne efekty, w tym scenografię wybudowaną na
planie. Szczególne wrażenie robią egzoszkielety – ciężkie, niosące śmierć,
świetnie zaprojektowane.
Mandarynki
źródło
Jesień 1992 roku. Abchazja walczy o odłączenie się od Gruzji. Tocząca się wojna spowodowała
wyludnienie miejscowości, w której mieszkają teraz tylko dwaj bezstronni
Estończycy – Markus i jego sąsiad Ivo. Pierwszy z nich zajmuje się uprawą
mandarynek, drugi wyplataniem koszy, w których owoce te są sprzedawane. Po
jednej z bitew plantatorzy zajmują się rannymi żołnierzami, walczącymi po
przeciwnych stronach. Czy mężczyźni będą umieli się porozumieć?
Niepozorne Mandarynki łatwo mogły zaginąć wśród
zalewu innych głośnych tytułów. Tak na szczęście się nie stało. Piękno ukryte w
prostocie zachwyciło nie tylko widzów, ale także krytyków – film zdobył wiele
zagranicznych nagród, w tym nominację do Złotego Globu i Oscara. Choć przedstawiona
sytuacja rozgrywa się w Abchazji, reżyser Zaza Urushadze opowiada uniwersalną
historię problemu wojny i pozornych różnic narodowościowych oraz wyznaniowych. Bez
fajerwerków, ale za to ze szczerym podejściem przepełnionym humanizmem. Reżyser
nie moralizuje widzów; przedstawia tylko opowieść o bezsensie współczesnego
świata.
Wilgotne miejsca
źródło
Nastoletnia
Helen Memel nie potrafi poradzić sobie z rozwodem rodziców i pragnie, żeby
znowu ze sobą zamieszkali. Swój bunt wyraża w łamaniu kolejnych seksualnych
tabu – masturbuje się warzywami, wymienia się z koleżanką tamponami, itp.
Podczas golenia miejsc intymnych, zacina się i trafia do szpitala. Ma nadzieję,
że zmieni to jej życie. Czy odnajdzie prawdziwą miłość?
Wilgotne miejsca, na podstawie
skandalizującej książki Charlotte Roche, nie łagodzą swego pierwowzoru. Tak jak
i książka, film opiera się na wszystkim tym, co najobrzydliwsze,
najwstrętniejsze i najbardziej szokujące. Twórcy uzasadniają obsceniczność
dziewczyny problemami egzystencjalnymi wynikającymi z kłopotów rodzinnych, ale
to za mało, żeby uzasadnić istnienie tego komediodramatu. Jedynym naprawdę
jasnym punktem tego obrazu pozostaje Carla Juri w roli Helen, która dodaje
filmowi mnóstwo energii i humoru, doskonale obrazując również stany cierpienia
swojej bohaterki.
Drive Hard
źródło
Simon Keller
jest amerykańskim złodziejem, który przybywa do USA, aby dokonać napadu na
bank. By go wykonać, potrzebuje jednak kierowcy. Jego uwagę zwraca Roberts,
były kierowca rajdowy, obecnie pracujący jako instruktor jazdy. W wyniku
intrygi Kellera, Roberts zostaje wplątany w zuchwały napad na bank. Nie
wszystko przebiega jednak po myśli Simona…
Mniej
zaznajomieni z kinem widzowie mogą nie zauważyć, iż rolę Simona Kellera gra
tutaj John Cusack ukryty przez większość czasu pod ciemnymi okularami i czapką
z daszkiem. Tym lepiej dla niego. Choć aktor grywał już w kiepskiej jakości
produkcjach, Drive Hard jest filmem
naprawdę złym. Wszystko w tym obrazie nie gra ze sobą. Intryga jest nieudolna,
dialogi kiepsko napisane, bohaterowie przerysowani i nieciekawi. Do tego nuda,
która w komedii sensacyjnej wydaje się niewybaczalna. W sumie powstało kino
klasy B, od którego należy trzymać się z daleka.

Nuda i banał w polskiej komedii

źródło

Dawno, dawno temu, nie za górami i nie za lasami, istniały takie czasy, w których Borys Szyc uznawany był za jednego z najlepszych młodych polskich talentów. Dziś znany jest głównie z tabloidów i występów w wątpliwej jakości komediach. Aktor nie potrafi uczyć się na własnych błędach i tak oto do kin trafiło nieśmieszne Dżej Dżej z nim w roli głównej.

Jeśli chcecie obejrzeć w kinie coś innego, do wyboru macie: baśniową Czarownicę, nową komedię twórcy Teda, czyli Milion sposobów, jak zginąć na Zachodzie, biograficzny Yves Saint Laurent, jeden z najlepszych debiutów 2014 r. Babadook, francuski Eastern Boys, dotykający tematu hiszpańskiej wojny domowej Gdy budzą się demony, rosyjski Gagarin oraz film o fanach motocykli Co nas kręci.

Czarownica
źródło
Czarownica była
kiedyś dobrą i piękną dziewczyną. Jej beztroską młodość przerywa brutalna
wojna, podczas której bohaterka walecznie broni własnej ojczyzny. Jednak
zdrada, której doświadcza, zmienia jej czyste serce w kamień… Spragniona
odwetu, rzuca klątwę na Aurorę, malutką córkę następcy tronu wrogiego
królestwa.
Jeśli ktokolwiek
bierze się za przeróbkę znanego wcześniej pomysłu, musi odświeżyć popularny temat, przefiltrować przez własną wrażliwość i przedstawić na nowo. Chociaż
twórcy Maleficent dość mocno
rozbudowali oryginalną historię, to oparli ją na tak wielkiej liczbie klisz i
schematów, że oczywiste staje się, że nie zamierzali stworzyć filmu
spoglądającego na bohaterkę w nowy, ciekawszy sposób. Całość zdaje się tak mało
wiarygodna i pełna nielogiczności, że z góry wiadomo, iż przeznaczona została
tylko dla najmłodszych.
Warstwa wizualna
także nie robi jakiegoś specjalnego wrażenia. Zbyt dużo tu niepotrzebnych
efektów specjalnych w scenach, które wyglądałyby tak samo bez nich. Fantastycznie
wygląda tu tylko Angelina Jolie, która, niestety, nie ma zbyt wiele do
zagrania.
Milion sposobów, jak zginąć na Zachodzie
źródło
Kiedy Albert, tchórzliwy
hodowca owiec, wymiguje się od udziału w strzelaninie, rzuca go jego kapryśna
dziewczyna. Tajemnicza nieznajoma, która właśnie przybywa do miasteczka, pomaga
mężczyźnie odzyskać wiarę w siebie. Kiedy bohaterowie zaczynają mieć się ku
sobie, w mieście zjawia się mąż kobiety, nałogowy przestępca, żądając zemsty. I
oto Albert zostaje zmuszony do przetestowania ledwie odzyskanego męstwa.
Komedia w
konwencji westernu to rzadki przypadek i możliwość oryginalnego wykorzystania
mitu Dzikiego Zachodu. Seth MacFarlane, opromieniony sukcesem Teda, nie wykorzystał leżącego w pomyśle
potencjału i nakręcił po prostu kolejną sprośną komedię, tyle że rozgrywająca
się wśród mężczyzn z kapeluszami i strzelbami u boku. Za dużo tu momentów, w
których śmiech (w zamierzeniu) ma być powodowany wydzielaniem z ludzkiego ciała
różnego rodzaju substancji. MacFarlane może i nigdy nie był fanem subtelnego
dowcipu, ale jego poprzednie dokonania przynajmniej śmieszyły. 
Yves Saint Laurent
źródło
Paryż, 1957 r.
Niezwykle nieśmiały i nadwrażliwy Yves Saint Laurent tworzy swoją pierwszą
kolekcję dla renomowanego domu mody Dior. Skutek jest olśniewający – cały Paryż
pada u stóp 21-letniego projektanta. Podczas pokazu Yves poznaje miłość swojego
życia; od tego momentu pasja będzie przeplatała się z cierpieniem miłosnym, a
rozkoszne momenty – z okresami zwątpienia.
Nie tylko
Francuzi kochają Yves Saint Laurenta, ale to oni ostatnio eksploatują historię
projektanta do potęgi – najpierw w filmie dokumentalnym sprzed kilku lat, teraz
w aż dwóch biografiach w tym samym roku. Niedawno temu do polskich kin wszedł Saint Laurent w reżyserii Bertranda
Bonello, wcześniej jednak mieliśmy okazję zapoznać się z wersją Jalila Lesperta. Miejmy
nadzieję, że Bonello nie powtórzył licznych błędów Lesperta. Jego Yves Saint Laurent to standardowa
biografia, realizująca jej wszystkie dawno określone schematy, jak i
powielające wciąż te same błędy. Zamiast skupić się na jednym etapie z życia
projektanta, scenarzyści kreślą jego cały życiorys, nie skupiając się dogłębnie
na żadnym z momentów jego kariery. Dodatkowo reżyser tak naprawdę nie pokazuje,
na czym polegała wielkość artysty, skupiając się na dość oklepanych perypetiach
miłosnych. Mimo wszystko dzieło Lesperta nie jest filmem bardzo złym – sprawdza
się przede wszystkim jako klasyczna biografia, z ładnymi widokami i przyjemną
dla ucha muzyką.
Babadook
źródło
Matkę oraz jej
sześcioletniego synka nawiedza nocą dziwny, tajemniczy stwór. Czy to zagadkowe
zjawisko jest realne, czy stanowi tylko wynik pogłębiającego się wyobcowania i
psychozy bohaterów?
Babadooka łatwo można nie zauważyć, przeglądając kinowy repertuar i przyjmując ten australijski horror za typowy
kiepski straszak, jakie goszczą zazwyczaj w kinach. Nie dajcie się zwieść, film ten stoi bowiem o przynajmniej kilka klas wyżej. Debiutantka Jennifer
Kent zdaje sobie sprawę, co stoi za sukcesem horroru, i tworzy sugestywną, tajemniczą
atmosferę. Najczęściej boimy się nie tego, co pokazane z detalami, ale
tego, czego nie widzimy lub jesteśmy niepewni. Zagadka, czy Babadook istnieje
naprawdę, czy jest odbiciem alienacji postaci, napędza widzom niemałego stracha.
Wspomagany jest on poprzez stare dobre sztuczki, takie jak sekretne szmery czy
odbicia nieznanego pochodzenia. Kent korzysta z klasyki kina, by wytworzyć
niepokojący nastrój i utrzymać widza w ciągłej niepewności. Wspomagana jest
przy tym doskonałą pracą operatora Radosława Ładczuka. 
Eastern Boys
źródło
Pochodzą z całej
Europy Wschodniej. Najstarszy z nich może mieć najwyżej 25 lat, wiek
najmłodszego pomińmy milczeniem. Całe dnie spędzają, włócząc się po francuskim
dworcu Gare du Nord. Mogą być męskimi prostytutkami. Daniel, mężczyzna w
średnim wieku, nie może oderwać wzroku od jednego z nich – Marka. W końcu
zaczepia chłopaka, który zgadza się przyjść do jego mieszkania. Daniel nie
zdaje sobie sprawy z tego, co się za chwilę wydarzy.
Robin Campillo dzieli swoją
opowieść na rozdziały różniące się od siebie przyjętą konwencją. Zaczyna od
niemal dokumentalnej obserwacji, przechodzi przez obrazową medytację, aby
zakończyć zwyczajowym romansem. Reżyserowi nie udaje się jednak wygrać tych
gatunków. Film przepełnia nuda, a scenariusz zapełniony jest nielogicznymi
rozwiązaniami i papierowymi postaciami, które potrafią zaciekawić tylko dzięki dobrej grze aktorskiej. Bardzo mało jak na zwycięzcę nawet
pozakonkursowej sekcji na festiwalu w Wenecji.
Gdy budzą się demony
źródło
Dziennikarz
Robert Torres wyrusza w podróż do Hiszpanii. Ma się tam spotkać ze swoim ojcem,
ale przede wszystkim będzie szukał materiału do nowej książki o Josemaria
Escriva, założycielu Opus Dei. Okazuje się, że ojciec bohatera był w
dzieciństwie najlepszym przyjacielem Escrivy. Jak to się stało, że jeden z nich
wybrał drogę kapłaństwa, a drugi zaangażował się w wojnę domową? Robert jest
bliski odkrycia zaskakującej prawdy…
Film Rolanda Joffé’a
trafił do naszych kin po trzech latach od powstania i nie wzbudził szerokiego
odzewu wśród polskiej publiczności. Ci, którzy na Gdy budzą się demony się udali, podzielili się dwa obozy:
zarzucających filmowi propagandowe zobrazowanie wojny domowej w Hiszpanii oraz
wprost nim zachwyconych. Czy film jest przerysowany i teatralny, czy wzruszający
i piękny, tego musicie dowiedzieć się sami. Uprzedzam tylko, że przeciwników
tego dzieła jest nieco więcej.
Dżej Dżej
źródło
Jerzy urozmaica
sobie życie, nadając martwym przedmiotom cechy ludzkie. Nie spodziewa się, że
dzięki temu odnajdzie miłość swego życia. Carmen jest wyjątkowa. Chce, żeby
mężczyzna był tylko jej i traktował ją jak księżniczkę. Marzą się jej dalekie
wędrówki. To ona prowadzi, zna każdą trasę na świecie i nie pozwoli, żeby ktoś
nią rządził. Do czego jest zdolny zakochany mężczyzna, jeśli jego ukochana to tak
wymagająca „kobieta”?
Wstępny opis tej
nowej polskiej produkcji przywodzi na myśl świetną Oną z zeszłego roku, stoi jednak o kilkanaście poziomów niżej od
filmu Spike’a Jonzego. Skracając: film trzyma poziom standardowej rodzimej
komedii. Mamy więc i czerstwe, od dawna nieśmieszne dowcipy, i kompletne
niewykorzystanie dobrych aktorów, i bezładną plątaninę wątków. Szkoda przede
wszystkim Borysa Szyca, który kiedyś był wielkim objawieniem polskiego kina, a teraz
jest synonimem obciachu i głupkowatości. Jego obecny wizerunek idealnie
wpasowuje się w tę naprawdę słabą i źle napisaną komedię.
Gagarin
źródło
Trwa zimna
wojna. Wyścig zbrojeniowy USA i ZSRR sięga zenitu. Dwa państwa zaciekle rywalizują
o to, które z nich pierwsze wyśle człowieka w przestrzeń kosmiczną. Spośród
dwóch tysięcy najlepszych radzieckich pilotów zostaje starannie
wyselekcjonowana dwudziestka. 12 kwietnia 1961 r. z kosmodromu Bajkonur
startuje statek kosmiczny Wostok 1. Na pokładzie przebywa Jurij Gagarin,
pierwszy człowiek, któremu udało się polecieć w kosmos.
Gagarin to film zrobiony przez Rosjan i
przeznaczony głównie dla Rosjan. Wybiera on bowiem jednego tamtejszego bohatera
i na jego podstawie ukazuje, jak szlachetnymi obywatelami są nasi sąsiedzi.
Prosty cel wzmocnienia narodowej dumy udaje się znakomicie, problem w tym, że
dla nie-Rosjan będzie to zbyt propagandowy przekaz. Owszem, kino amerykańskie
od zawsze opiera się na typowych opowieściach o herosach, ale robi to przeważnie w
lepszym tonie, w którym nie przeszkadzają pretekstowe dialogi i nieskazitelni
bohaterowie.
Co nas kręci
źródło
Film o pasji
zwykłych ludzi zakochanych w dwóch kółkach, ale także o historii motocyklizmu z
migawkami trójkołowych pojazdów, pierwszych cafe racerach i wyścigu Daytona
200. Fani motocykli opowiadają o tym, co ich kręci, niezależnie od wieku, płci
czy wykonywanego zawodu.
Reżyser Bryan H.
Carrol nie miał, niestety, dobrego pomysłu na swój reżyserski debiut. Próbował
sklecić zwarty dokument z krótkich fragmentów kilkudziesięciu wywiadów z
pasjonatami motocyklizmu. Przez ten zabieg sprowadził film do wyliczanki
banałów (co nas kręci? – wolność, pasja, wiatr we włosach), dodatkowo
wyśpiewanej w pełnym patosu, amerykańskim stylu. O ile lepiej byłoby, gdyby
autor skupił się na kilku przypadkach zapaleńców. Zamiast tego wtrąca zbyt
wiele taniego sentymentalizmu i oczywistych frazesów.

Kiedy tak trudno jest oddychać…

Wydawnictwo Feeria rozpoczyna rok od powieści obyczajowych. W styczniu 2015 r. przygotowano premiery: Oddychając z trudem, Pośród żółtych płatków róż Gabrieli Gargaś oraz Zac & Mia, która inauguruje nową serię REAL LIFE.

źródło

Tytuł: Oddychając z trudem
Autor: Rebecca Donovan
Gatunek: powieść obyczajowa
Liczba stron: 544
Data premiery: 14 stycznia 2015 r.
Druga część
serii Oddechy. Emma przeżyła
dramatyczną noc w domu swojej ciotki, ale niewiele z niej pamięta. Teraz Carol
nie może jej nic zrobić, ale ceną za to jest utrata kontaktów z Jackiem i
Laylą. Dziewczyna po powrocie ze szpitala próbuje prowadzić zwyczajne życie
nastolatki, ale nie jest to łatwe, kiedy wciąż budzi się zlana potem, a na
ulicach męczą ją ciekawskie spojrzenia. Gdy decyduje się zamieszkać ze swoją
matką, sytuacja tylko się pogarsza.
Tak jak w
pierwszym tomie Rebecca Donovan i tu bardzo dobrze przedstawiła trudne emocje
targające główną bohaterką. I chociaż nie jest to tak przygnębiająca pozycja jak poprzednia część, na wrażliwych czytelnikach na pewno odciśnie swoje
piętno. Autorka ukazała, jak trudno pozbyć się demonów przeszłości, które
oplątują życie człowieka i wyzwalają w nim zachowania autodestrukcyjne,
pozostawiając głęboką pustkę.
źródło
Tytuł: Pośród żółtych płatków róż
Autor: Gabriela Gargaś
Gatunek: powieść obyczajowa
Liczba stron: 312
Data premiery: 14 stycznia 2015 r.
Kilka osób,
przeróżne życiowe drogi, rozliczne wybory, nie zawsze jasne motywacje.
Bohaterowie tej książki – Zuza, Joanna, Robert, Michał, Wojtek, ciocia Zosia i
jej ukochany Zygmunt – podejmują trudne, czasami budzące kontrowersje decyzje,
wiążą się z niewłaściwymi partnerami, szukają siebie i nie zawsze
odnajdują.  Zawsze jednak dążą do
szczęścia, desperacko poszukując miłości. Bo miłość to uczucie, które nadaje
sens ich życiu.
Trudno cokolwiek
stwierdzić po tak ogólnikowym opisie oprócz tego, że książka przedstawia po
prostu życiowe perypetie różnych osób. Poprzednie powieści Gabrieli Gargaś
budziły jednak pozytywny odzew czytelniczek, które doceniały zabawne i
wzruszające losy bohaterów. Autorka tworzyła pozycje urocze, dobrze
napisane, idealne do czytania z kubkiem herbaty w ręku.
źródło
Tytuł: Zac & Mia
Autor: A.J. Betts
Gatunek: powieść obyczajowa
Liczba stron: 320
Data premiery: 14 stycznia 2014 r.
17-letni Zac
choruje na raka. Praktycznie mieszka w szpitalu i z pełnym rezygnacji
optymizmem znosi wszelkie niewygody takiego życia. Coś się zmienia, gdy do
pokoju obok wprowadza się kłótliwa, wściekła na cały świat Mia. W prawdziwym
świecie by się nie poznali, w szpitalu obowiązują jednak inne zasady. Ich
niepozorna relacja staje się coraz silniejsza. Czy Zac i Mia spotkają się poza
ośrodkiem i już razem pozostaną?
Książka A. J.
Betts powstała na fali popularności Gwiazd
naszych wina
. Chociaż nie dorównuje powieści Johna Greena, sprawdza się
jako dość dobra lektura przepełniona humorem i wzruszeniem. Ciekawy jest tu
bohater męski – autentyczny i sarkastyczny Zac, gorzej z Mią, która wydaje się
po prostu wredną, egoistyczną jędzą. Związek dwójki nastolatków przypomina
bardziej przyjaźń niż romans, został ładnie wyważony i nie przedramatyzowany.

Subskrybuj przez e-mail!

Wprowadź swój adres e-mail, aby zaprenumerować artykuły naszej redakcji i otrzymywać powiadomienia o nowych wpisach przez e-mail.

Czytaj pierwszy!

Czytam i recenzuję na CzytamPierwszy.pl

Rekomendacje czytelników

© 2017 Redakcja Essentia