Jakie kolory mają pawie pióra?

Jakie kolory mają pawie pióra?

Na pytanie zadane w tytule właściwie potrafiłby odpowiedzieć prawie każdy, kto choć raz w życiu widział pawia. Ale nie do końca o kolory pawich piór chodzi. Mam na myśli raczej to, jak metafora może odnaleźć sobie miejsce w książce – jak dzięki niej możemy nieco inaczej rozumieć różne kwestie, co nam, czytelnikom, daje i przede wszystkim – co powieść może dzięki niej zyskać.

Czy jestem uzależniona?

Czy jestem uzależniona?

Odpowiedz na trzy pytania i dowiedz się, czy jesteś najwierniejszą czytelniczką powieści Colleen Hoover. Ten test może wpłynąć na twoje doświadczenia czytelnicze. Odważ się zawalczyć o swoją literacką przestrzeń. 

Jeszcze będzie przepięknie

Jeszcze będzie przepięknie…

Czasem zdaje ci się, że z twoim związkiem wszystko jest ok. Nawet na moment nie dopuszczasz do siebie myśli, że cokolwiek złego mogłoby się wydarzyć. Na pewno nie w twoim małżeństwie. Na pewno nie po tylu latach. Na pewno nie z nim. A jednak…

DO KOREKTY Brzoskwiniowy świt

Brzoskwiniowy świt

Zoe Collins, jeszcze gdy była nastolatką, przysięgła sobie, że nigdy nie powróci do Copper Creek. Nie chciała już nigdy rozmawiać z mężczyzną, który złamał jej serce, jednak nieoczekiwana śmierć ukochanej babci zmusza kobietę do powrotu. Na miejscu okazuje się, że starsza pani zapisała swojej wnuczce Brzoskwiniowy Sad, który jest znakiem rozpoznawczym miejscowości. 

Zoe zaczyna zastanawiać się nad stałym powrotem w rodzinne strony, ale sama nie wie, czego się spodziewać. W końcu w Copper Creek czekają na nią nie tylko obowiązki związane z sadem, ale i pierwsza miłość. 

Tytuł: Brzoskwiniowy świt
Autor: Denise Hunter
Cykl: Cooper Creek (tom 1)
Wydawnictwo: Dreams

Już od jakiegoś czasu chciałam zapoznać się z twórczością Denise Hunter. Słyszałam o tej autorce naprawdę dużo, a gdy dowiedziałam się, że w Polsce wychodzi jej kolejna powieść, moja ciekawość jeszcze bardziej wzrosła. Jak więc wypadło moje pierwsze spotkanie z panią Hunter? 

Zoe Collins stała się jedną z moich ulubionych bohaterek. Mimo tego, że jest to kobieta okropnie uparta, to jednak jest w niej coś takiego, co przyciąga czytelnika. Poczułam się na tyle związana z tą bohaterką, że przeżywałam wszystko, dosłownie WSZYSTKO to, co przeżywała ona. Myślę, że świadczy to o naprawdę dobrze wykreowanej postaci. 

O Gracie, córeczce Zoe, nie mogę powiedzieć nic innego jak to, że jest to tak urocza dziewczynka, że się rozpływam. Kiedy tylko była o niej wzmianka, na mojej twarzy pojawiał się uśmiech od ucha do ucha. Gdy o niej myślę, to nadal mimowolnie się uśmiecham. 

Kyle, czyli chłopak Zoe to prawdziwy kawał drania. Nie mogłam przetrawić jego obecności, za Chiny ludowe. Jest to uparty facet, który wszystko musi mieć zrobione po swojemu i nic nie może wymknąć się spod jego kontroli. Nie, nie i jeszcze raz stanowcze NIE. 

Myślę, że warto wspomnieć również o Cruzie. Nie rozumiem do końca dlaczego, ale ten bohater niezbyt zapadł mi w pamięć. Gdybym miała opisać jego trzy cechy, to nie zrobiłabym tego. Po prostu jego postać została przyćmiona przez żywiołową Zoe i wiecznie naburmuszonego Kyle’a. Cruz to mężczyzna zamknięty w sobie, a przynajmniej ja odniosłam takie wrażenie. 

Styl autorki bardzo przypadł mi do gustu. Denise Hunter genialnie wykreowała zarówno świat przedstawiony, jak i samych bohaterów. Wszystko jest dopracowane, dzięki czemu książkę czytało mi się bardzo przyjemnie i szybko. Akcja toczy się przez cały czas. Nie ma tu miejsca na zbyt rozwlekłe opisy czy też ciągłe przeskakiwanie z jednej akcji na drugą. Nie. Tutaj wszystko dzieje się po kolei, w jednym rytmie, aż do tego punktu kulminacyjnego, który mnie osobiście przyprawił o szybsze bicie serca. 

Jest to słodko-gorzka opowieść o pierwszej miłości, o niespełnionych oczekiwaniach i odnalezieniu własnego miejsca na ziemi. Szalenie przypadła mi ta powieść do gustu i nie mogę się doczekać lektury kolejnych książek tej autorki. Gorąco wam polecam Brzoskwiniowy świt

Wróć do Triory – spotkanie z duchami przeszłości

Wróć do Triory – spotkanie z duchami przeszłości

Nauczyciel historii, młody pianista, wyjątkowa uczennica i chłopak po przejściach… Wydawałoby się, że tę pozornie odmienną czwórkę nic nie łączy. A jednak ich losy w pewnym momencie nieoczekiwanie się splatają, a w tle słychać tylko trzy tajemniczo brzmiące słowa: Wróć do Triory. Jak potoczą się losy bohaterów? I jakie znaczenie w tym wszystkim ma niewielkie, włoskie miasteczko?

Subskrybuj przez e-mail!

Wprowadź swój adres e-mail, aby zaprenumerować artykuły naszej redakcji i otrzymywać powiadomienia o nowych wpisach przez e-mail.

Czytaj pierwszy!

Czytam i recenzuję na CzytamPierwszy.pl

Rekomendacje czytelników

© 2017 Redakcja Essentia