Pozory

Kim jestem? Całkowicie aspołeczną istotą ludzką? Pogrążam się coraz bardziej. Chciałabym należeć. Istota stadna. A jednak nigdzie mnie nie ma. Jestem wszędzie. Jestem miła. Tak cholernie, upierdliwie miła. Aż mdła – taka miła. Ale to tylko pozory. Nienawidzę ludzi. Jestem sama.

Wspomóż w samotności

Każdy medal ma dwie strony. Z każdej sytuacji może wyniknąć i dobro, i zło. Wszystko zależy od tego, kim jesteś i jak odbierają cię inni. Jesteś nikim. Jesteś sam. Twoje życie to jeden wielki znak zapytania. Najtrudniejsze pytania to: na kim ci zależy i komu zależy na tobie. Co, jeśli jednak okaże się, że nikomu? 

Nie odtrącaj ofiary

Wielu ludzi, którzy nazywają siebie chrześcijanami, bardzo oddaliło się od Boga. Wyprosili go ze swojego życia, bo nie potrafili zaakceptować jego woli, pokochać go całym sercem, poczuć jego miłości i naśladować go. To może wydawać się trudne, ale przecież wystarczy tak niewiele. Wystarczy otworzyć serce i nie odtrącać ofiary.

„Żar”

Miłość przynosi ogień. Gorący płomień pełen żaru rozjaśnia ciemność, w której kryją się dwie postacie splecione w miłości. Oczy są zwierciadłem serca. W ich blasku odbija się uczucie ogarniające sobą wszystko. Ciała płonące ciepłem bliskości, w zetknięciu rąk, w dotknięciu umysłu. Spotkanie. Oczy. Żar.

Subskrybuj przez e-mail!

Wprowadź swój adres e-mail, aby zaprenumerować artykuły naszej redakcji i otrzymywać powiadomienia o nowych wpisach przez e-mail.

Dołącz do 12 pozostałych subskrybentów

Jesteśmy na:

ekulturalni.pl
lubimyczytac.pl

Rekomendacje czytelników

© 2017 Redakcja Essentia