Tropem Elif Şafak

Spróbuj nie opierać się zmianom, które napotykasz na swojej drodze. Zamiast tego daj się ponieść życiu. I nie martw się, że wywraca się ono czasem do góry nogami. Skąd wiesz, że ta strona, do której się przyzwyczaiłeś, jest lepsza od tej, która cię czeka?

Elif Şafak, Czterdzieści zasad miłości

Autorka przyszła na świat w Strasbourgu, w rodzinie tureckiej (rodzice rozwiedli się tuż po jej narodzinach). Wychowywana przez ukochaną mamę i babcię dorastała w Hiszpanii, do której wyjechała w wieku 8 lat dzięki mamie – pracownicy tureckiej ambasady.

W wieku 18 lat odrzuciła nazwisko ojca, z którym nie łączyła jej jakakolwiek więź, i przyjęła za nazwisko imię swojej matki.

Jest absolwentką Bliskowschodniego Uniwersytetu Technicznego w Ankarze (ukończyła studia z zakresu stosunków międzynarodowych i gender). Na tejże uczelni obroniła także pracę doktorską. Wykładała na Uniwersytecie Arizony, a także pracowała jako visiting scholar na Uniwersytecie Michigan w Ann Arbor.

W roku 2013 była gościem pierwszej edycji Big Book Festival – największego międzynarodowego festiwalu literackiego odbywającego się w Warszawie.

Debiutem literackim Elif było opublikowane w roku 1994 opowiadanie Kem Gözlere Anadolu. Nowela Pinhan została w 1998 r. uhonorowana nagrodą Mevlana, którą przyznaje się najlepszym dziełom z zakresu literatury mistycznej. Za powieść Mahrem zdobyła w roku 2000 nagrodę Związku Pisarzy Tureckich. Kolejna powieść Bit Palas (Pchli pałac) szybko stała się w Turcji bestsellerem, a także należy do najczęściej tłumaczonych książek Şafak (również na język polski).

Jej dzieła przetłumaczono jak dotąd na 12 języków. Oprócz książek Elif pisze artykuły dla wielu znanych i lubianych czasopism, m.in. „Le Monde”, „Berliner Zeitung”, „The Wall Street Journal”, „The Guardian” oraz „The New York Times”.

Pisarka porusza w swoich utworach wiele bolesnych tematów – chociażby wykluczenia matek ze sfery społecznej i zawodowej czy depresji poporodowej. Bardzo pięknie wyraża się o języku angielskim i tureckim. Otóż według niej język angielski to język emocji i logiki, a język turecki – emocji oraz magii.

Jej mąż – Eyüp Can Sağlık – jest redaktorem naczelnym dużej tureckiej gazety. Mają dwoje dzieci: córkę Şehrazat Zeldę i syna Emira Zahira.

Swoje życie Elif dzieli między Stany Zjednoczone a Stambuł. Otwarcie przyznaję się do tego, że jest sufistką (i pewnie dlatego udaje się jej uzyskać pełną harmonię w swoim życiu).

Leave a comment



Subskrybuj przez e-mail!

Wprowadź swój adres e-mail, aby zaprenumerować artykuły naszej redakcji i otrzymywać powiadomienia o nowych wpisach przez e-mail.

Dołącz do 11 pozostałych subskrybentów

Jesteśmy na:

ekulturalni.pl
lubimyczytac.pl

Rekomendacje czytelników

© 2017 Redakcja Essentia